Πώς ξεκινήσαμε

“Το θέατρο δεν είναι απλώς ένα συμβάν, 
είναι τρόπος ζωής!
Είμαστε όλοι ηθοποιοί: το να είσαι πολίτης     
δεν  σημαίνει ότι ζεις σε μια κοινωνία,
σημαίνει ότι την αλλάζεις.”
Augusto Boal (2009)

Η Ακτιβιστική Ομάδα Θεάτρου του Καταπιεσμένου (ΘτΚ) είναι η πρώτη όμάδα ΘτΚ που δημιουργήθηκε στην Ελλάδα, τον Μάιο του 2010 με την σύγκλιση δύο φορέων -της Διεθνούς Αμνηστίας και της Ώσμωσης. Σήμερα, η ομάδα λειτουργεί ανεξάρτητα και από τους δύο φορείς.

Για την ομάδα του ΘτΚ βασικό άξονα και οδηγό αποτελεί το Θέατρο του Καταπιεσμένου του Augusto Boal και τα εργαλεία του. Για τον Boal, τα όρια ανάμεσα σε θεατές και ηθοποιούς καταργούνται. Κανένας δεν είναι το ένα ή το άλλο, αλλά όλοι είναι και τα δύο μια δεδομένη χρονική στιγμή. Βλέπεις, αλλά συγχρόνως παίζεις. Δεν υπάρχει ηθοποιός χωρίς θεατή, καθώς τελικά ο θεατής είναι αυτός που καλείται να ανέβει πάνω στην σκηνή προκειμένου να δώσει ένα διαφορετικό τέλος στην ιστορία της θεατρικής παράστασης.

Η πρώτη παράσταση της ομάδας, δόθηκε τον Ιούνιο του 2010 στο Athens Fringe Festival (προηγήθηκε ανοιχτή γενική δοκιμή στο πάρκο Α. Τρίτση στο πλαίσιο εκπαιδευτικού προγράμματος της Διεθνούς Αμνηστίας). Η ομάδα ΘτΚ συστάθηκε μετά από ένα εντατικό εργαστήριο 30 ωρών, όπου συμμετείχαν θεατρολόγοι, ηθοποιοί, ακτιβιστές της Διεθνούς Αμνηστίας, ενεργά μέλη της Ώσμωσης και φοιτητές του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου στο Ναύπλιο. Μέσα από το συγκεκριμένο εργαστήριο, δραματοποιήθηκαν αληθινές ιστορίες των συμμετεχόντων. Όλες είχαν έναν κεντρικό άξονα: αναδείκνυαν μια συγκεκριμένη καταπίεση που είχαν βιώσει οι συμμετέχοντες. Στην συνέχεια, η δραματοποίηση των ιστοριών αυτών προέκυψε μέσα από αυτοσχεδιασμούς, καθώς και από τον συνδυασμό θεατρικών μεθόδων και θεατρικών ειδών όπως είναι το Θέατρο του Καταπιεσμένου, το Επινοητικό Θέατρο (Devised Theatre), το Εκπαιδευτικό Δράμα (Dramain-Education), το Ρεαλιστικό, το Ψυχολογικό, το Σωματικό, το Κοινωνικό Θέατρο.

Οι αρχικές δραματοποιημένες ιστορίες που δημιουργήθηκαν αφορούσαν στα ζητήματα των διακρίσεων, του αποκλεισμού, της καταπάτησης ατομικών ελευθεριών, της παρεμπόδισης της ελευθερίας της έκφρασης, της διαμόρφωσης της κοινής γνώμης από τα ΜΜΕ, της ξενοφοβίας, του ρατσισμού και της ομοφοβίας.

Η πρώτη ιστορία που τελικά επιλέχθηκε να παρουσιαστεί, ονομάστηκε Μικρές Σκηνές Καθημερινής Βίας και έθιγε το ζήτημα του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και της διαστρέβλωσης των ειδήσεων μέσω των ΜΜΕ. Όλοι  κλήθηκαν να απαντήσουν σε πιεστικά ερωτήματα. Τι σημαίνει ρατσισμός, ποιος παίζει τον ρόλο του καταπιεστή και ποιος του καταπιεσμένου; Ποια η στάση των (ενεργών) πολιτών; Με ποια μέσα μπορεί κανείς να αντιδράσει απέναντι σε παγιωμένες αντιλήψεις και συμπεριφορές; Τι εργαλεία μπορεί να χρησιμοποιήσει κάποιος, στην καθημερινότητα του, προκειμένου να δώσει τέλος σε μια καταπίεση; Μέσω ποιων επιχειρημάτων θα αναδειχθούν  οι αξίες των ανθρώπινων δικαιωμάτων και τελικά τα ίδια τα δικαιώματα;

Στη συνέχεια, η ομάδα εργάστηκε εντατικά πάνω στους χαρακτήρες του αρχικού καμβά του σεναρίου, με σκοπό τη δραματουργική και σκηνική τους παρουσία και ενδυνάμωση. Τα μέλη της ομάδας “έχτισαν” τους χαρακτήρες της ιστορίας, απαντώντας στα ερωτήματα: Ποιοι είναι; Που βρίσκονται στη δεδομένη στιγμή και γιατί; Τι έχει προηγηθεί; Πότε και πώς συμβαίνει η δράση; Γιατί αντιδρούν με τον συγκεκριμένο τρόπο και όχι με κάποιον άλλον στην δεδομένη κατάσταση; Η ομάδα λοιπόν, δημιούργησε ένα δυναμικό θεατρικό παίξιμο σε συνδυασμό με τον ακτιβισμό που αποτελεί ένα διαρκές ζητούμενο -τόσο για τους φορείς όσο και για τους συμμετέχοντες.

Η δεύτερη συμμετοχή της ομάδας ΘτΚ με την παράσταση Μικρές Σκηνές Καθημερινής Βίας, πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2010 στο πλαίσιο του 15ου Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ. Στην συνέχεια, ακολούθησαν παραστάσεις σε Γυμνάσια και Λύκεια, στο ΚΕΘΕΑ Νόστος, στο 4ο Bazaar της ‘Ενωσης Αφρικανών Γυναικών κλπ.

Στα πλαίσια της ομάδας πραγματοποιούνται συνεχώς νέα εκπαιδευτικά εργαστήρια, εργαστήρια με καλεσμένους ειδικούς εκπαιδευτές, εργαστήρια ένταξης νέων μελών, ενώ παράλληλα μελετώνται νέοι θεματικοί άξονες. Η συνεχιζόμενη και διαρκής εκπαίδευση αποσκοπεί στη δημιουργία, επεξεργασία και παρουσίαση νέων σεναρίων ώστε να δημιουργηθεί ρεπερτόριο που θα στοχεύει στην κοινωνική παρέμβαση.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s